Kosta B radić (1927–2014) bio je istaknuti srpski slikar, rođen 20. maja 1927. godine u Đevđeliji. Detinjstvo je proveo u Pirotu i Leskovcu, gde je tokom okupacije završio šesti razred gimnazije. Nakon završetka rata 1945. godine, njegova porodica se seli u Banat, dok on odlazi u Beograd i upisuje Školu za primenjenu umetnost, gde već 1951. godine počinje da stvara prva ulja. Nakon završene srednje škole, upisuje Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu i diplomira 1954. godine u klasi profesora Nedeljka Gvozdenovića.
Nakon završene Akademije, usavršavao je slikarstvo u Rimu i Parizu, gde se upoznao sa novim umetničkim pravcima. Fresko slikarstvo je usavršavao u Atini kod čuvenog ikonopisca oca Stamatisa. Bio je jedan od osnivača i istaknuti član umetničke grupe „Medijala“, osnovane 1953. godine u Beogradu, zajedno sa umetnicima poput Olje Ivanjicki, Miro Glavurtića, Vladimira Veličkovića, Ljube Popovića i drugih.
Bradićev umetnički stil karakteriše prisustvo renesansnih detalja i nadrealističkih elemenata. Nosilac je zvanja „zaslužni umetnik“ i dobitnik nekoliko inostranih nagrada, među kojima se ističe nagrada koju je dobio od patrijarha moskovskog i cele Rusije Alekseja II. Izlagao je na brojnim izložbama u zemlji i inostranstvu. U galeriji „Progres“ u Beogradu, Bradić je 2003. godine predstavio ciklus slika „Božićna himna“, sa blagoslovom Njegove svetosti patrijarha srpskog Pavla.
Kosta Bradić je preminuo 14. decembra 2014. godine u Beogradu.
