Boža Ilić (1919–1993) bio je istaknuti srpski slikar, poznat po svom doprinosu posleratnoj umetničkoj sceni Jugoslavije. Rođen je 17. aprila 1919. godine u selu Žitni Potok kod Prokuplja. U detinjstvu je potpuno izgubio sluh, što ga nije sprečilo da razvije izuzetnu umetničku karijeru.
Slikarstvom je počeo da se bavi sa 16 godina, kada je pomagao ikonopiscu u oslikavanju crkava u okolini. Njegov talenat je prepoznat, te je upisao umetničku školu u Beogradu 1937. godine, a potom i Akademiju likovnih umetnosti, koju je završio 1945. godine u klasi profesora Mila Milunovića.
Ilićevo stvaralaštvo obuhvata dva perioda. Prvi, do 1950. godine, karakterišu monumentalne kompozicije inspirisane socijalističkim realizmom, poput dela „Sondiranje terena na Novom Beogradu“ iz 1948. godine. Drugi period, nakon 1950. godine, odlikuju pejzaži, mrtve prirode i portreti u maniru kolorističkog ekspresionizma.Učestvovao je na brojnim izložbama, uključujući Venecijansko bijenale 1950. godine. Dobitnik je Savezne nagrade za slikarstvo i Nagrade grada Beograda. Njegova dela nalaze se u kolekcijama mnogih muzeja i galerija.
Arte Galerija Beograd
U čast Bože Ilića, umetnička galerija u Prokuplju nosi njegovo ime, gde se svake godine održava likovna kolonija „Boža Ilić“. Takođe, Muzej Toplice dodeljuje slikarsku nagradu koja nosi njegovo ime. Boža Ilić preminuo je 15. jula 1993. godine u Leskovcu, ostavivši za sobom bogato umetničko nasleđe koje i dalje inspiriše ljubitelje umetnosti.
