Stojan Pačov (1934–2015) bio je istaknuti srpski slikar, rođen u Strumici, Makedonija, koja je tada bila deo Kraljevine Jugoslavije. Diplomirao je na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu 1958. godine, u klasi profesora Nedeljka Gvozdenovića, a magistrirao 1960. godine pod mentorstvom istog profesora. Iste godine postao je član Udruženja likovnih umetnika Srbije (ULUS).
Tokom svoje karijere, Pačov je učestvovao na preko 150 zajedničkih izložbi, uključujući i one humanitarnog karaktera. Njegova dela nalaze se u vlasništvu brojnih ustanova, galerija i privatnih kolekcija u zemlji i inostranstvu. Pored slikarstva, bavio se i pedagoškim radom kao profesor likovnog vaspitanja u Zemunu, gde je svoje talentovane učenike podučavao slikarstvu, a kod drugih razvijao ljubav prema likovnoj umetnosti.
Pačov je bio aktivan učesnik likovnih kolonija, među kojima su Strumička internacionalna likovna kolonija, Likovna kolonija Velušina (Bitolj), Likovni susreti „Skadarsko jezero“ (Rijeka Crnojevića), kolonija na Borovoj glavi na Zlatiboru i u Kikindi. Njegov umetnički opus obuhvata sedam tematskih oblasti: manastiri, gradski motivi, pejzaži, mrtva priroda, cveće, aktovi, ikone i portreti.
Stojan Pačov preminuo je 2015. godine u Beogradu, ostavivši za sobom bogato umetničko nasleđe koje i dalje inspiriše ljubitelje umetnosti.
